Ferrari 312T (1975-1980): Η πρώτη χρυσή πενταετία της Scuderia

To 1974 συμπληρώνονταν 10 χρόνια από τον τελευταίο τίτλο που είχε κατακτήσει η Ferrari στην F1 με τον John Surtees και η Ιταλική ομάδα βρισκόταν σε φάση ανασύνταξης.



Η Fiat που είχε αγοράσει το 50% της ομάδας το 1969, προχώρησε σε πλήρη αναδιοργάνωση της δομής της αγωνιστικής ομάδας με νέους μηχανικούς χωρισμένους ανά μονοθέσιο ενώ ο προστατευόμενος του Giovanni Agnelli (πατριάρχη της Fiat), Luca Cordero di Montezemolo τοποθετήθηκε διευθυντής. 

Ανανεώθηκε η εμπιστοσύνη στον αρχισχεδιαστή Mauro Forghieri (βρισκόταν στην ομάδα από το 1960, ήταν υπ’ατμόν το 1973) και εγκαταλείφθηκε οριστικά το πρόγραμμα αγώνων αντοχής σε μια προσπάθεια να επικεντρωθούν στην επαναφορά του “cavallino rampante” στην κορυφή της F1. 

Οι αλλαγές κρίθηκαν επιτυχημένες καθώς οι νεοφερμένοι (από την BRM) Lauda και Regazzoni πάλεψαν για τον τίτλο, με τον τελευταίο να τον χάνει στο τέλος για 3 βαθμούς από τον Emerson Fittipaldi. 

Μέχρι το 1974 η Ιταλική ομάδα βασιζόταν κυρίως στον άρτιο κινητήρα της χωρίς να δίνει ιδιαίτερη σημασία στις αεροδυναμικές εξελίξεις, ακολουθώντας τη ρήση του Enzo Ferrari: “η αεροδυναμική είναι για αυτούς που δεν μπορούν να φτιάξουν κινητήρες”. Τα πρωταθλήματα όμως κρινόντουσαν από αυτήν κι έτσι για το 1975 ο Mauro Forghieri σχεδίασε ένα εντελώς νέο μονοθέσιο προσπαθώντας να δημιουργήσει γύρω από τον 12κύλινδρο κινητήρα ένα αυτοκίνητο με ουδέτερη συμπεριφορά και αεροδυναμικά αποδοτικό. 

Η 312Τ, όπως ονομάστηκε, [3 για τον τρίλιτρο, 12 για τους δώδεκα κυλίνδρους και Τ (transversale) για το εγκάρσια τοποθετημένο κιβώτιο] παρουσιάστηκε ενώπιον του τύπου στις 27 Σεπτεμβρίου 1974 και ήταν επαναστατική για την εποχή. Διέθετε ατσάλινο μονοκόμματο πλαίσιο με αλουμινένιες επιφάνειες, με το μπροστινό μέρος του να είναι ιδιαίτερα μικρό και στενό. 

O Forghieri, επηρεασμένος από την Tyrrell του Derek Gardner και την March του Robin Herd, συγκέντρωσε τα εξαρτήματα του μονοθεσίου σε πολύ μικρό όγκο θέλοντας να μειώσει την πολική αδράνεια ώστε να είναι πιο ευέλικτο στις στροφές και να απαλλαχτεί από την έντονη υποστροφή του προκατόχου του (312Β3). 

Στην προσπάθειά του αυτή καινοτόμησε τοποθετώντας το 5άρι χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων εγκάρσια, έτσι ώστε το κύριο βάρος του να βρίσκεται εμπρός από τον οπίσθιο άξονα προς το κέντρο του μονοθεσίου, κάτι που συνέβαλε στη συγκέντρωση των μαζών. 

Η περιστροφή του κιβωτίου κατά 90 μοίρες μέσω κωνικών γραναζιών επέτρεψε την τοποθέτηση των αξόνων του πλάγια, ενώ η μετάδοση της κίνησης γινόταν με οδοντωτά γρανάζια μέσω ενός πολύδισκου συμπλέκτη και ενός διαφορικού περιορισμένης ολίσθησης. Η μπροστινή ανάρτηση αποτελούνταν από διπλά ψαλίδια, ράβδους ώσης (οι … γνωστές push rod) οι οποίες εκτείνονταν μέχρι το εμπρός μέρος του πλαισίου όπου βρίσκονταν τοποθετημένοι οι αποσβεστήρες (αμορτισέρ) με τα ελατήρια της Koni και η αντιστρεπτική ράβδος....

Συνεχίστε την ανάγνωση του αφιερώματος στο Pitlane.gr

Επιμέλεια: Αυγερινός Δημακόπουλος

Related

afieromata 1629828094847739794

Δημοσίευση σχολίου Default Comments

Το Kartnews.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.

emo-but-icon

Next Races

04/12 - Karting Super Cup Αφίδνες

FOLLOW US



yt yt
omae

ΤΥΧΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

item